شمارهٔ ۹۹۰

هوش مصنوعی: ای غم تو، آرزوی زندگی کسی است و درد تو می‌تواند راهی برای درمان دیگری باشد.

هوش مصنوعی: اگر تو از فرمان کسی اطاعت نکنی، راه چاره‌ای نیست و سرنوشت هیچ‌کس تحت کنترل او نیست.

هوش مصنوعی: چه شمعی هستی که هیچ‌گاه کلبهٔ غم کسی را روشن نمی‌کنی.

هوش مصنوعی: ما از تو فریاد می‌زنیم که چرا به دل‌تنگی و درد کسی توجه نمی‌کنی.

هوش مصنوعی: این بیت به توصیف یک موجود خاص اشاره دارد که به عنوان نماد لطف و رحمت شناخته می‌شود. شاعر از این موجود می‌خواهد که به سراغ کسی که لایق است بیاید و رحمت و محبت خود را بر او نازل کند. به عبارتی دیگر، انتظار می‌رود که این موجود خاص در زمان و مکان مناسب به یاری آن شخص بشتابد.

هوش مصنوعی: من جان و دل خود را در پاهایت فدای تو می‌کنم، ای کسی که از سر تا پای تو، روح کسی را در خود داری.

هوش مصنوعی: اگر تو این رفتار سرکش و نافرمان را از خود دور کنی، من از عشق و محبت جانم را به پای تو فدای می‌کنم، ای محبوب.

هوش مصنوعی: جامی، چه خوب! که این نوع غزل را نمی‌توان در دیوان کسی دیگر پیدا کرد.