برگردان به زبان ساده
اگر چه در لب جانبخش انگبین داری
ز ناوک مژه صد نیش در کمین داری
هوش مصنوعی: با وجود اینکه لبهای تو شیرین و خوشمزهاند و مثل عسلند، اما باید مواظب باشی که از نیش زهرآگین چشمانت در امان نیستم.
به خاک پات که نتوان در آب حیوان یافت
لطافتی که تو در لعل آتشین داری
هوش مصنوعی: لطافت و زیبایی که در زمینت وجود دارد، در آب حیات نمیتوان پیدا کرد؛ زیبایی تو از زیبایی هر چیز دیگر حتی جواهرات آتشین بیشتر است.
به هشت گلشن جنت نمی دهم یک شاخ
ازان بنفشه که بر طرف یاسمین داری
هوش مصنوعی: من ترجیح میدهم یک شاخه بنفشهای که در کنار یاسمین توست را به جای هشت گلشن بهشت ترک کنم.
به ابروان مفکن چین خدای را این بس
که زیر هر شکن مو هزار چین داری
هوش مصنوعی: به ابروان نازک و زیبای تو نگاه کن، چه زیباست که زیر هر قوس مو، هزار زیبایی نهفته است.
ز سعد و نحس چه پرسی حکیم را چون تو
فروغ کوکب اقبال در جبین داری
هوش مصنوعی: حکیم را از سعد و نحس چه میپرسی، زیرا تو خود در پیشانیات نور ستارهی خوشبختی را داری.
ببخش بر من مفلس چو از دو ساعد خویش
دو گنج سیم نهان اندر آستین داری
هوش مصنوعی: لطفاً بر من که در تنگدستی هستم، ببخش. تو در آستین خود دو گنج پنهان داری که از قدرت دو دست خود به وجود آمدهاند.
به آسمان که برد طاعت تو را جامی
چنین که پیش بتان روی بر زمین داری
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی میپردازد که کسی با پرستش و عبادت خود، به مقام بلندی رسیده است. به گونهای که در آسمان و در نزد خداوند به رتبهای عالی دست یافته، اما در زمین، در برابر بتها و موجودات بیجان، حالتی متواضع و خاضع دارد. این تضاد نشاندهنده اهمیت روحیه عبودیت و تسلیم در مقابل پروردگار است.
