شمارهٔ ۸۴۷

هوش مصنوعی: قصه و سخن درباره‌ی عشق و دل‌باختگی است و خوشا به حال کسی که با عشق خود در میانه است و از دل و جان با او گفتگو می‌کند.

هوش مصنوعی: برای دلخوشی و خوشی‌های زندگی‌ام، بر ویرانه‌ای که اکنون در آن قرار دارم، آب و سرسبزی بریز.

هوش مصنوعی: اگرچه درد و رنج می‌کشم، اما از آن دست نمی‌کشم و اگر ماه به جای ظرف و خورشید به جای آفتابه باشد، باز هم برآن می‌افزایم.

هوش مصنوعی: قصر خوشبختی و شادی کننده بود، اما چه فایده که برای همیشه ماندگار نبود و بر فراز آن، فقط نوشته عدم وجود داشت.

هوش مصنوعی: در جستجوی حقیقت و عرفان، به دنبال تصورات و افکار خود نروید؛ زیرا ممکن است به اشتباه به چیزهایی که ارزشی ندارند، وابسته شوید.

هوش مصنوعی: از پارچه‌ی نازک آسمان، پای بندگی را بگشا، چون این پا شایسته نیست که به پای پستی و زوال محدود شود.

هوش مصنوعی: هرگز جامی که تنها تزیینی از نوشیدنی است، نباشد؛ نکند به دعوتی بی‌اجازه پاسخ دهی یا به رازهایی که باید فقط برای اهلش نگه داشته شود، بپردازی.