شمارهٔ ۸۰۷

هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که به روی تو نگاه کنم؟ کافیست که از دل، با تو سخن بگویم.

هوش مصنوعی: ای آرزوی جانم، به حال من نگاهی بینداز، زیرا قبل از اینکه جانم را به آرزویت فدا کنم، بهتر است که حال مرا ببینی.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر زیبایی و عشق تو به تو وابسته است و هر رشته‌ی موی تو برای من یادآور پیوندی عمیق و خاص است.

هوش مصنوعی: هر صبح، مانند باد صبا به سمت باغ می‌روم تا بوی تو را از گل‌های تازه استشمام کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که پایم در مسیر تو آسیب دید، بعد از این مثل اشکی که بر زمین می‌غلطد، به دنبال تو در خون و خاک می‌گردم.

هوش مصنوعی: من به صفای وصال تو تعلق دارم، ای کاش مانند سگان سنگی، از سر درد و عشق به تو بنشینم و بر زمین بیفتم.

هوش مصنوعی: این تصویر جدیدی که به تصویر کشیده شده، شعری نیست، بلکه ای آهو، داستانی از دردها و رنج‌ها است که از جامی به سمت تو منتقل می‌شود.