شمارهٔ ۷۶۰

هوش مصنوعی: ای چشم، شنیدم که می‌گویی به تماشای آن چهره بپرداز، اما من دیگر به خاطر دوری از او به نوعی عادت کرده‌ام، پس تو را از این کار برحذر می‌دارم.

هوش مصنوعی: ای کسی که برای دیدن او به کوی محبوبه‌ات می‌روی، یا صادقانه دین و دل خود را ترک کن، یا از آنجا عبور نکن.

هوش مصنوعی: ای باغبان، به چهره‌ی خود نگاهی بینداز و از آن خجالت بکش؛ زیرا که زیبایی گل‌های طبیعی را بیش از این توصیف مکن.

هوش مصنوعی: ای دل که شیفته خوبان هستی، نباید به دشمنان و سخنان منفی آن‌ها توجه کنی. شادی و زیبایی را از زشتی‌ها دور کن و به تفکر درباره‌ی بدگویی‌ها نپرداز.

هوش مصنوعی: من همواره به یاد او می سوزم و نمی‌خواهم که از کسی دیگر درباره‌اش صحبت کنم. ای هم‌نشین، دیگر از او حدیث نكن که این کار را نکن!

هوش مصنوعی: من هیچ دلی را نمی‌بینم که از نگاه سحرآمیز تو در امان باشد، به همین دلیل چندین راز شیفتگی و محبت را یاد گرفته‌ام، اما تو دیگر جادوگری نکن.

هوش مصنوعی: دل شاد و سرزنده‌ات به خاطر ناله‌ها و فریادهایت به درد آمده است. در شب‌های تنهایی، دیگر جایی برای غم و اندوه بر سر آن مساله نداشته باش.