شمارهٔ ۷۴۷

هوش مصنوعی: روزی که سرنوشت و آسمان وجودم را خلق می‌کرد، دل دردناک من در آتش عشق تو می‌سوزد.

هوش مصنوعی: اگر تو بیایی و به عشق ما پاسخ دهی، می‌توانی دل شکسته‌ام را که در پی توست، به دست آوری.

هوش مصنوعی: هرچند که تو را از یاری خود خالی می‌بینم، اما می‌دانم که عشق خالص من همیشه تو را در دل خواهد داشت.

هوش مصنوعی: روزی که سرنوشت و مقدر کردن مرگ من نوشته می‌شد، به خاطر ستم و بی‌وفایی تو، عشق و نامزدی‌ام نابود شد.

هوش مصنوعی: خوش دلی را از من نخواه که در آغاز وجودم، غم و درد با پیکره‌ام آمیخته شده است.