شمارهٔ ۷۲۴

هنگامی که من در این میکده از می‌خواران زبردست بودم، نه درخت انگوری بود و نه کسی که درخت انگور می‌کارد! به بیانی دیگر، «من از کهنه‌کارترین می‌خواران هستم».

از مِی‌خوارانی که در خرابه‌ها باده می‌نوشند نشان چه کسی را می‌گیری؟ تا کسی بی‌نام و نشان نشود، آنها نشان او را نخواهند دانست. به بیانی دیگر، «نشان کسی را از این خراباتیان نمی‌توانی بگیری چون آنها تنها نشانِ بی‌نام و نشان‌ها را دارند که ناممکن است چون کسی که بی‌نام و نشان است، نشانی ندارد». چکیده این که، از خراباتیان نمی‌توانی نشان کسی که می‌خواهی را بگیری.

هر یک از زیبارویان ویژگی بی‌همتایی دارند ولی ویژگی آن زیبارو این است که از همهٔ زیبارویان دیگر دلبری می‌کند.

جان خود را فدای او می‌کنم که از برای دلجویی از ما شیفته‌هایش، از این کو به آن کو می‌رود و شکوه خود را به ما می‌نماید و ما را بهرمند می‌کند.

این بهتر است که خاک راه میکده شوی؛ شاید آن مستی که باده می‌ریزد، از اینجا بگذرد و جرعه‌ای می بر تو پاشیده شود.

ای واعظ! پیش از اینکه دربارهٔ عشق به تقلید سخن بگویی، خودت مزهٔ بادهٔ عشق را بچش و سپس دربارهٔ آن به دیگران بگو.

ای جامی! پوشش پرهیزگاری را بر افکن چرا که این یار، همنشین مردم وارسته و زیرک می‌شود.