شمارهٔ ۷۱۳

هوش مصنوعی: مانند یک نقطه سیاه روی صورت آن شیرین زبانی که زیر لب قرار گرفته و بر روی چانه افتاده است.

هوش مصنوعی: هر لحظه یاد آن خال لب را در ذهنم زنده می‌کنم و این یادآوری به جانم درد و داغی می‌افزاید.

هوش مصنوعی: مور که به دنبال دانه‌ای است، هر چند که به آن رسید، اما عشق و شوقی که به مهر او دارد هنوز از قلب من نرفته است.

هوش مصنوعی: در خیال و اندیشه‌ام، چیزی از وجود خود را گم کرده‌ام و به دنبال آن می‌گردم. به من بگو که چگونه می‌توانم از این حالت رهایی یابم.

هوش مصنوعی: ای کاش عشق نبود، که در آن صورت، خانه دل نمی‌سوخت و سنگ بر دوش کوهکن نمی‌گذاشت.

هوش مصنوعی: جان من به خاطر آتش غم و اندوه سوخته است؛ ای اشک، زودتر بر روی این آتش بپاش.

هوش مصنوعی: آن خال سیاه زیبا مانند دانه‌ای است که باید تخم محبتش را در دل بکاریم.