شمارهٔ ۶۶۸

هوش مصنوعی: نمی‌دانم این ماه که در دل دارم، نامش چیست و اگر بخواهم از کسی بپرسم، از چه کسی سوال کنم؟ چون قلبم به خاطر او جایگاهی ویژه یافته، نمی‌دانم از چه کسی باید درباره‌ی مقامش بپرسم.

هوش مصنوعی: با خودم بارها درباره او فکر می‌کنم و افکار زیادی در سر دارم، اما زمانی که به او می‌رسم، نمی‌دانم از کجا شروع کنم و چه چیزی بپرسم.

هوش مصنوعی: از گلی برای خدا پرنده‌ای بسازم تا پرش را به سوی دیگر پرندگان بفرستم و از او بخواهم که راهی را به من نشان دهد تا به گوشه بام بروم.

هوش مصنوعی: در روزی خوش، که بدون پیام و پیام‌آور، بتوانم از احوال محبوبم بپرسم و از او خبر بگیرم.

هوش مصنوعی: هرگز آن سرو زیبا به سمتم نرفت؛ اما به واسطه‌ی مهر و محبت، از اوضاع چمن می‌پرسم که چطور است و آیا هم آن سرو به نرمش و زیبایی‌اش ادامه می‌دهد یا نه.

هوش مصنوعی: اگر نتوانم دانه خال را از راه ببرم، کاش که دستی از او بخواهد تا از حال دلم که در دامش مانده باخبر شوم.

هوش مصنوعی: صحبت را از آن لبان خوش رنگ آغاز می‌کنم و چون لیوانم پر از شراب است، سوالاتی درباره شراب و لیوانش می‌پرسم.