شمارهٔ ۶۲۶

هوش مصنوعی: من از دوری محبوبم در عذابم و با اینکه هنوز زنده‌ام، این گناه مرا آزار می‌دهد و باعث خجالت من است.

هوش مصنوعی: هرچند که مدت زیادی به دنبال عشق و احساسات بوده‌ام، اما قادر نیستم از آن لب بوسه‌ای بگیرم.

هوش مصنوعی: من یک برده لاغر و ضعیف دارم که آن را پیش رقیب خود گذاشته‌ام و استخوانی را هم پیش سگ انداخته‌ام.

هوش مصنوعی: تو بندگانی داری و حتی سگان هم زیر نظر تو هستند. اما من برای بندگان تو، مانند سگی نسبت به سگان تو هستم.

هوش مصنوعی: وقتی طعم غم‌های تو را چشیدم، از شادی‌های دنیا دیگر برایم خنده‌ای نمانده است.

هوش مصنوعی: اگر از شاه اطلسی هم بد باشم، برایم مهم نیست؛ چون لباس کهنه‌ام ارزش بیشتری از جامه‌ی پادشاهی دارد.

هوش مصنوعی: هر چه بگویی و هر چه بگذرانی، ارزش آن به اندازه جامی نیست که می‌گویی. من خودم برای تو ارزش بیشتری دارم.