شمارهٔ ۶۱۲

هوش مصنوعی: ای دوست، بدون تو حالتی همچون غنچه دارم که در درونم پر از درد و خون است. به اشک‌هایی که مانند لاله می‌ریزد نگاه کن.

هوش مصنوعی: ای احساساتم را آزار نده، خدا را به این صورت نابود نکن، هرچند که موفق به تسلط بر زبان من شدی.

هوش مصنوعی: خیال زیبایی موهایت باعث شده که به شدت دچار عشق و جنون شوم.

هوش مصنوعی: تو به خاطر زیبایی‌ات به من راه عشق را نشان دادی.

هوش مصنوعی: هر لحظه اگر از تو بپرسم که حال و روزت چگونه است، خودت بهتر نگاه کن و ببین که وضع من چگونه است.

هوش مصنوعی: یا از احوال من بپرس و زبانت را باز کن، یا دست به تیغ ببر و خونم را بریز.

هوش مصنوعی: هر شب من با اندوه و غم همراه هستم و به خاطر دل آزردگی‌ام، آهنگی شاد و زیبا از دل برمی‌آورم.