شمارهٔ ۵۸۶

هوش مصنوعی: از زیبایی لبان او بهره‌مند شدم و به او خرده نمی‌گیرم، خوشحالم که بالاخره به این کام شیرین دست یافتم.

هوش مصنوعی: ای ماه زیبای آسمان، به یک کنجی برو و پناه بگیر؛ چرا که محبوب من بر لبه بام آمده و در حال تماشا است.

هوش مصنوعی: وقتی به یاد لب‌های تو می‌نوشم، جامی که در دست دارم از خون دل پر می‌شود.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که در درخت سدره زندگی می‌کند، حتی اگر کمترین شکار باشد، گاهی اوقات با بویی از مشک، دام را به سوی خود جلب می‌کند.

هوش مصنوعی: چهره‌اش به زیبایی ماه می‌ماند و دل را شاداب می‌کند، قدش چون درخت سرو بلند و خوش‌تراش است، اما اندامش مانند گلی لطیف و زیباست.

هوش مصنوعی: عشق تو را قابل توصیف و تعیین منبع ندان، زیرا عشق ما نه سرآغازی دارد و نه پایانی.

هوش مصنوعی: کاش نامی برای سگت داشتی که هر وقت به زبان می‌آوردی، یاد تو را می‌آوردم.