شمارهٔ ۱۱۱

هوش مصنوعی: از لباس تو بوی جان و زندگی را احساس می‌کنم، گویا که وجود تو به روح و جانم پیوند خورده است.

هوش مصنوعی: ای کاش می‌توانستم به تماشای تن زیبای تو بنشینم، زیرا بوی پیراهنت مرا از شدت عشق به مرگ می‌کشاند.

هوش مصنوعی: برگ گل هرچند که نرم و زیباست، اما در لطافت به پوست تو نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: میوه‌های بهشت هرچقدر هم که خوشمزه باشند، من از همه آنها بر سر ذوق و شوقی به دل ندارم.

هوش مصنوعی: خوشا به وقتی که به دقت به سخنانی شیرین و دلنشین گوش می‌دادم.

هوش مصنوعی: هرگز صدای خوش و لذت‌بخش صحبت‌های تو از ذهنم پاک نخواهد شد.

هوش مصنوعی: یک جام به کسی دادند که از تلخی‌های زندگی چیزی جز ناکامی نچشیده است.