شمارهٔ ۱۲۳ - شکر تشریف

هوش مصنوعی: دوستی در روز دوم دی به سراغ من آمد، دوستی که بسیار لطیف و خوش آهنگ بود.

هوش مصنوعی: دفتر شعرم را به او نشان دادم و تمام نقدهایش را از آن خارج کرد.

هوش مصنوعی: او گفت که مجموعه اشعار تو به تمامی انواع شعر زیبا و مرتب است.

هوش مصنوعی: در شعرهایی که مانند آب روان هستند، درباره ی مدح و ستایش چیزی مانند لؤلؤی پنهان صحبت نکن.

هوش مصنوعی: من در مورد مراثی و قطعه و تشبیب صحبت می‌کنم و همچنین در مورد دو بیتی‌هایی که خودم می‌گویم، توضیح می‌دهم.

هوش مصنوعی: چرا که نمی‌توانم زیبایی و شکوهی که در وجودت هست را ببینم، لطفا دوباره درباره‌اش برایم بگو تا بیشتر درک کنم.

هوش مصنوعی: من به تو گفتم که خوب گفتی، زیرا زیر ظاهری سخت یک نکته مهم و زیبا نهفته است.

هوش مصنوعی: وقتی از کسی هیچ کمکی نمی‌یابم و حالتی شکرگزاری در من وجود ندارد، چگونه می‌توانم بگویم که فلان چیز وجود دارد؟