شمارهٔ ۱۳۰ - قصیده

هوش مصنوعی: ای چشم فلک، هیچ هنری مانند تو دیده نشده و هیچ مادری در دنیا کسی را همچون تو به دنیا نیاورده است. تو گره‌گشا و دلسوزی هستی که در عالم هنر بی‌نظیری.

هوش مصنوعی: کلام تو مانند نوشیدنی خوشمزه‌ای است که روح را شاد می‌کند، و عقل را با اشاره‌ای راهنمایی می‌کنی.

هوش مصنوعی: در خدمت تو، زمانه مانند یک غلام به درگاهت می‌آید و در جستجوی خواسته‌هایت می‌باشد. دنیای هستی همچون اسبی است که افسار آن را در دستان تو قرار داده‌ای.

هوش مصنوعی: عملکرد تو باعث خوشحالی دوستانت و دشمنانت می‌شود؛ دوستانت از مهربانی تو بهره‌مند می‌شوند و دشمنانت از نام تو رنج می‌برند.

هوش مصنوعی: قدرت و ارزش تو به اندازه خورشید در آسمان است و روشنی وجود تو همچون سپیده‌دمی است که به دنیا می‌آورد.

هوش مصنوعی: تو در مسیری قدم گذاشته‌ای که هیچ‌گاه وجود نداشته و به مکانی رسیده‌ای که هیچگاه جای آن نبوده است.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق و اشتیاقی که به خدمت کردن برای تو دارم، در صبح و شب همواره در تلاش و کوشش هستم و به بهترین شکل ممکن آماده می‌شوم.

هوش مصنوعی: از جوانمردی و بخشندگی تو، به وضوح می‌بینم که چگونه طبع انسان‌ها به سوی ثروت و بی‌نیازی متمایل است، در حالی که همه به ارزش قناعت و بی‌نیازی گدا گونه‌ای آگاه شده‌اند.

هوش مصنوعی: ای چهره‌ات مانند چشمه‌ای از نور خورشید می‌درخشد و افکارت همانند آینه‌ای هستند که شب را از بین می‌برند.

هوش مصنوعی: با تدبیر و لطف تو، مار به شیر حمله می‌کند و سهم تو را می‌گیرد، و به این ترتیب می‌تواند بر شیر نر تسلط یابد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که به ورزش با تو مشغول هستم، بر روی انگشت تو مانند سوارکاری می‌چرخم و مانند دنگ تیغ هندی در دستان ترک‌ها به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: خورشید از پرتو تو می‌لرزد و به خاطر قدرت تو، ماه به زخم تیغ تو دچار مریضی و آسیب شده است.

هوش مصنوعی: خاک پایی که سم اسب تو بر آن می‌زند، از درخت سدره به وجود آمده است تا تو بتوانی با چشم خود، زیبایی‌های دنیا را مشاهده کنی.

هوش مصنوعی: در حال حاضر، در حالی که خطرات در خواب به سر می‌برند، تو باید همچنان هوشیار و آماده باشی؛ زیرا آرامش ظاهری نباید تو را گمراه کند.

هوش مصنوعی: رای تو به عنوان قهرمان، باعث شد که جهان از تو تبعیت کند و خنجر نیز تسلیم آن رأی شود.

هوش مصنوعی: ای چهره‌ای که به زیبایی و وصف بهشت شبیه هستی، دل گسترده‌ات دومین رحمت خداست.

هوش مصنوعی: آسمان، به خاطر پروراندن افراد پست، به تو لطفی کرده است و این موضوع باعث شده است که تو در میان مردم، بیشتر معروف شوی.

هوش مصنوعی: در درون قلبم دانش و حکمت زیادی پیدا کرده‌ام، اما در دنیای خارج با مشکلات و آزمایش‌های دشواری روبرو هستم.

هوش مصنوعی: زمانی که شخصی در شرایط سختی قرار دارد، فرقی نمی‌کند که هنرمند باشد یا بدون هنر؛ هر کسی می‌تواند در برابر مشکلات و سختی‌ها آسیب‌پذیر شود. مثل اینکه وقتی استخوانی را می‌خورند، هیچ فرقی میان نژادها یا نوع افراد نیست؛ همه در آن وضعیت یکسان هستند.

هوش مصنوعی: من یک اشتباه دارم که به هیچ درب و doorway نمی‌روم و یک عیب دیگرم این است که از هر شخص بی‌ارزش تمجید نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که بر پشت در نشسته، نه به شکل میخساری به دیوار چسبیده و نه مانند حلقه‌ای است که بر در خانه باقی مانده است.

هوش مصنوعی: ای کسی که مشکلات را حل می‌کنی، مرا هم نجات بده. و آن کسی که تجربه‌ام کرده، از من فاصله بگیر.

هوش مصنوعی: به آبی که از آسمان بر زمین می‌بارد و به خاطر بخشش شما، تکه‌ای از خاک پای شما در آن است، نگاه کن.

هوش مصنوعی: جاویدان باد مکان درخواست‌ها و نیازهای من، همیشه در این دنیا مانند من که سخن‌های بسیاری دارم.

هوش مصنوعی: هر تلاش و درخواستی که برای رسیدن به خواسته‌ات انجام بدهی، نویدبخش است و نشانه‌ای از این است که شانس و بخت به تو روی آورده‌اند.

هوش مصنوعی: دشمن تو مانند نوازنده‌ای نیست که در پس پرده، با ناز و لطافت ساز بزند. او در واقع به شکلی سرسخت و تحت فشار است، همان‌طور که گلوگاه نوا درون رسنِ ساز قرار دارد.

هوش مصنوعی: در جمع دوستان، شادی و خنده موج می‌زند، اما وقتی به خانه دشمنت می‌روی، تنها صدای گریه و زاری به گوش می‌رسد.