شمارهٔ ۸۴

هوش مصنوعی: گل به زیبایی چهره تو نمی‌تواند باشد و نرگس به زیبایی چشمانت نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر دردی به سنگینی درد من داشته باشی، نخواهی توانست حالتی چون حال من را تحمل کنی؛ زیرا حال من به قدری آشفته است که نمی‌توان به راحتی درباره‌اش صحبت کرد.

هوش مصنوعی: بیمار خود را نیز بپرس که حال و وضعیت دنیا را نمی‌داند.

هوش مصنوعی: چشم من مانند باران نمی‌بارد و اگر اشک بریزد، به اندازه یک دریا نخواهد بود.

هوش مصنوعی: تو گفتی که فردا به من وصل می‌شوی، اما من امروز آماده‌ام. امروز نمی‌گذارم که فردا بیاید.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم به چه کسی باید بگویم که حال دلم چگونه است، چرا که وقتی با تو صحبت می‌کنم، هیچ‌کس دیگری را لایق نمی‌دانم.

هوش مصنوعی: این جمله می‌گوید که به دلیل غم و اندوه، کسی به زمین افتاده و تا زمانی که تو او را نگیری و بلندش کنی، او نمی‌تواند برخیزد. به نوعی، نشان‌دهنده نیاز او به حمایت و یاری دیگران است.