شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: ای گنجینه‌ی ارزشمند تو همچون لعلانی زیبا و شیرین هستی و نعمت‌های تو فراوان و گوارا است.

هوش مصنوعی: باغی وجود دارد که به خاطر نرمی و لطافت تو، بنفشه‌های فراوانی را در خود جای داده است.

هوش مصنوعی: عشق تو از دل من دور نشده و هنوز هم این احساس در من به شدت وجود دارد.

هوش مصنوعی: شما همچون درخت سروی هستید که بر روی آن گل‌های نسرین، گل و بنفشه شکفته شده است.

هوش مصنوعی: وزن جدایی از دوست به قدری سنگین شده که این بار بیشتر از همیشه احساس سنگینی می‌کنم.

هوش مصنوعی: بر من ظلم زمانه کافی نیست، که برای غم تو هم بارها به دوش می‌کشم.

هوش مصنوعی: ای ساقی، لطفاً آن شراب خوش رنگ را به من بده. من دیگر بار به دنیا برگشته‌ام و توبه‌ام شکسته است.

هوش مصنوعی: وقتی که نگاه زیبا و باشکوه او در غم عشق من است، احساس کرده‌ام که ابرها را هرگز ندیده‌ام.