شمارهٔ ۱۲۴

هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی است که به راحتی بر سختی‌ها غلبه می‌کند و رنج و درد را به چشم راحتی می‌بیند و به دنبال درمان آن‌ها می‌گردد.

هوش مصنوعی: کسی به خوشبختی می‌رسد که در تحمل درد و ناکامی صداقت داشته باشد و کسی به وصل و نزدیکی می‌رسد که با دل‌سردی و صبوری به فراق و دوری عشق خود توجه کند.

هوش مصنوعی: کسی که به دنبال گوهری ارزشمند است، باید برای رسیدن به آن تلاش کند و بی‌پروا به عمق دریا برود. او نباید از ترس عواقب، از کارهای سخت خودداری کند و باید با شجاعت به عمق مسائل بپردازد.

هوش مصنوعی: در میدان عشق، ما نیز به میدان خواهیم آمد و مردی شجاع و با اراده به جمع ما خواهد پیوست.

هوش مصنوعی: هر کسی که در این دنیا و آن دنیا قدمی بردارد، از هر چیزی بالاتر و برتر خواهد بود و در اندیشه و مقامش از هر دلیلی که به آن تکیه کنند، پیشی خواهد گرفت.

هوش مصنوعی: کسی که بتواند شکست‌ها و سختی‌های زندگی را تحمل کند، خیلی زود به خوشبختی و رضایت دست پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: چشمان خمار و زیبای او وقتی که بازیگوشی کند، قلب مرا تسخیر می‌کند و تمام آرزوهایم را به جانم می‌سازد.

هوش مصنوعی: گل با رنگ قرمز به سر می‌کشد و سرو از شدت شرم به پایین می‌نگرد، چرا که چهره‌ی من مانند گل، در باغ قدم می‌گذارد.

هوش مصنوعی: اگر کسی تحمل رنج و زحمت را نداشته باشد، نباید انتظار به دست آوردن گنج و ثروت را داشته باشد. کسی که در زندگی به راحتی و بدون تحمل سختی‌ها فقط به دنبال آسایش است، نمی‌تواند به آرامش حقیقی دست یابد. آسایش واقعی در گرو پذیرش مشکلات و غم‌هاست.