شمارهٔ ۱۲۳

هوش مصنوعی: تیری که از آن دو نگاه زیبا بیرون می‌آید، فقط از دل من نیست، بلکه مانند تیری فلزی است که ضربه‌ای قوی دارد و به راحتی از هر چیزی عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: هر لحظه به حالت و شکل جدیدی دچار می‌شوم، مانند سیلی که از دامن خود بیرون می‌آید.

هوش مصنوعی: در چنین وضعیتی که به خاطر دوری معشوق در عذاب و درد به سر می‌برم، نگرانم که شاید جان خسته‌ام از بدنم جدا شود.

هوش مصنوعی: هر بامداد و شامگاه، دود اشک‌هایم به آسمان می‌رسد و از میان درزها بیرون می‌آید.

هوش مصنوعی: من پرسیدم که داستانی از خودت بگو، او پاسخ داد: این حرف از من بیرون نمی‌آید.

هوش مصنوعی: صبح شده و خورشید در حال طلوع است، به طوری که نور و گرمای آن از این مکان پر دود مانند شعله‌ای که از دهانه‌ی آتشگاه خارج می‌شود، به بیرون می‌تابد.

هوش مصنوعی: نسیم ملایمی که از موهای او می‌وزد، جان آدم را پرورش می‌دهد، همان‌طور که صبح‌گاهان باد لطیف از باغ بیرون می‌آید.

هوش مصنوعی: ای ساقی، به بلبل بگو که آهنگی دلنشین بزند تا زاغ غم و اندوه از لانه‌اش بیرون بیاید.

هوش مصنوعی: این فرد به شدت تحت تأثیر جدایی محبوبش قرار گرفته و حالتی از افسردگی و لاغری پیدا کرده است، به گونه‌ای که انگار از یک سوزن هم نمی‌تواند عبور کند. او به وضوح دچار درد و رنج عاطفی است که به وضعیت جسمانی‌اش هم تاثیر گذاشته است.