بخش ۲۴۰ - گریختن کوش و پناه بردن به شهر خمدان

هوش مصنوعی: پادشاه چین با سواره‌نظامش به آرامی از پشت اسب زیبایش پایین آمد.

هوش مصنوعی: سربازان دشمن را همه در حال کشته شدن دید و این گونه فهمید که سپاه تبت به‌طور کامل بازگشته است.

هوش مصنوعی: دل لشکر خودم به خاطر کشتگان و رنجی که از آن جمع تجربه کرده‌ام، شکسته است.

هوش مصنوعی: مردان ایرانی شجاع و نیرومند مانند شیران، در هر جا این قدرت و شجاعت را از خود نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: وقتی که هیچ نظری برای بازگشت نداشتند، اردوگاه و چادرها در همان محل باقی ماندند.

هوش مصنوعی: ارتش آماده شد و بار و بنه را بر دوش گرفت و همچنان می‌رفت تا به شهر خمدان، مانند باد.

هوش مصنوعی: با آمدن روز و روشن شدن اوضاع، قارن از خطر دشمنان آگاه شد و به سوی میدان جنگ آماده شد.

هوش مصنوعی: او فرمان داد که از پشت او، سی هزار سوار برگزیده از ایران حرکت کنند.

هوش مصنوعی: سپاه رفت و آنهایی که به جنگ آمده بودند، بدون انتظار و تردید، به آن‌ها اجازه داد تا بروند.

هوش مصنوعی: از جایگاه و خیمه و چهارپایی که به جا مانده‌اند، گرد و غبار و بی‌نظمی باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در روز سوم، آن لشکر دوباره برگشتند و تعداد زیادی از اسیران را در مسیر خود با خود آوردند.

هوش مصنوعی: خسرو پرست خبر داد که در شهر خمدان مستقر شده و در آنجا در را بسته است.

هوش مصنوعی: سردار از دادگری یاد می‌کند و اسیران چین را آزاد می‌سازد.

هوش مصنوعی: فرماندهی به کسی دستور داد که به خاطر انتقام، شخصی را بکشد و همه به شادی به سرزمین چین بازگشتند.

هوش مصنوعی: در روز چهارم، سپاه به راه افتاد و در دشت و کوه و بیابان لشکر را جمع کرد.

هوش مصنوعی: آنها به فاصله‌ای دور در شهر و دشت و کنار رودها فرود آمدند و استراحت کردند.