شمارهٔ ۱۶ - بر سنگ مزار

هوش مصنوعی: ای نیکوکاران که در این دنیا زندگی می‌کنید یا به زودی به این جهان پا خواهید گذاشت

هوش مصنوعی: من که در این خاک مدفون شده‌ام، ایرج هستم، ایرج کسی که شیرین سخن است.

هوش مصنوعی: این مکان محل آرامش عشق است و در دل آن، جهانی پر از عشق پنهان وجود دارد.

هوش مصنوعی: عاشق شدن هنر من است و محل آرامش من عشق است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در این دنیا داریم، باید در راه خوشی و لذت و شادی صرف شود.

هوش مصنوعی: هر کسی که چهره‌ای زیبا و خلق و خویی نیکو داشته باشد، هم در زندگی و هم پس از مرگ، من به او محبت و عشق می‌ورزم.

هوش مصنوعی: من همان شخص هستم که در طول زندگی‌ام هرگز زمانی را بدون وجود شما سپری نکردم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که زندگی و احساساتم در وجودم بود، شوق و علاقه به دیدن شما در دل من وجود داشت.

هوش مصنوعی: پس از اینکه از دنیا رفتم و همه چیز را رها کردم، دوباره در مسیر شما قرار گرفتم و منتظرتان هستم.

هوش مصنوعی: هرچند که امروز در خاک قرار دارم و آرامش یافته‌ام، اما چشمانم هنوز به جستجوی شماست.

هوش مصنوعی: دقایقی روی این زمین بنشینید و بگذارید پاهایتان بر روی این خاک بگذارد.

هوش مصنوعی: گاهی از من با صحبت کردن یادی کنید تا در دل خاک، روح و قلبم شاد شود!