بخش ۲۵۱ - جهان عشق نه میری نه سروری داند

هوش مصنوعی: در دنیای عشق، نه کسی از مرگ خبر دارد و نه از سلطنت. تنها چیزی که مهم است، این است که هنر خدمتگزاری را بشناسد و به آن پایبند باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی که به ظاهر یک بت را بوسه می‌زند و زیورآلاتی به آن می‌آویزد، به معنای واقعی و عمیق عبادت و پرستش آن بت را نمی‌شناسد و نمی‌داند که چه اصول و آداب نادرستی را دنبال می‌کند.

هوش مصنوعی: در اینجا، افراد زیادی وجود دارند که به نظر می‌رسد قوی و شجاع هستند، اما فقط کسانی که واقعاً با ویژگی‌های واقعی شجاعت و قدرت آشنا هستند، می‌توانند آنها را بشناسند. این به این معنی است که تنها خوردن نان و زندگی عادی نمی‌تواند نشان‌دهنده‌ی شجاعت واقعی باشد.

هوش مصنوعی: به نظر اهل دانش، فردی که در فقر و گدایی زندگی می‌کند، از کسی که به مقام و قدرتی مانند سکندر دست یافته، برتر است؛ چرا که آن فقیر می‌داند که نتیجه و پایان کار سکندر چیست و حقیقت زندگی را می‌شناسد.

هوش مصنوعی: جوانان زیبا با جذبه‌ها و نازهایشان چه ارزشی دارند؟ در حالی که پیران هم می‌توانند دلربایی کنند و جذاب باشند در حلقهٔ زندگی.

هوش مصنوعی: فرنگی‌ها صنعت شیشه‌گری را یاد گرفته و جام و مینا درست کرده‌اند، اما من در تعجبم که چگونه می‌تواند این شیشه را پری بشناسد.

هوش مصنوعی: چه بگویم از مسلمان و غیر مسلمان، جز اینکه او فرزند خلیل (ابراهیم) است و به فرهنگ و آداب متعلق به خود آشناست.

هوش مصنوعی: کسی به محفل غم من سری بزند و ببیند که من چقدر دردمند و باخته‌ام و آیا کسی می‌تواند به من کمک کند؟

هوش مصنوعی: بیایید به جمع شادی و خوشی بیاییم و چند لیوان نوشیدنی بنوشیم. حتی اگر کسی سرش را نتراشد، می‌دانیم که او هم از جمع ماست و روح آزاد و هنری دارد.