شمارهٔ ۱۷۳

هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که با غم و اندوه معشوق خود زندگی می‌کنیم و هرچند که دلمان جریحه‌دار است، اما باز هم از عشق او شاد و خوشحالیم.

هوش مصنوعی: ای خردمند، برای آزادی ما زحمت نکش، زیرا ما در عشق داغ و غم، خوشحال و راضی هستیم.

هوش مصنوعی: در درمان دل دچار ما زحمت نکش، زیرا وقتی چشمان زیبایش خسته و بیمار باشد، ما نیز در عذاب خواهیم بود.

هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که در بازار زندگی دچار خیال و رؤیا هستیم و حتی اگر ثروت و سرمایه‌مان را از دست بدهیم، هنوز هم در این بازار شاد و خوشحال خواهیم بود.

هوش مصنوعی: اگر دیگران از زیبایی تو لذت می‌برند، ما در هر لحظه و در هر روز منتظر یک دیدار با تو هستیم و این برای ما کافی است.

هوش مصنوعی: آتش را روشن کن و از غم‌های دل برمیدار و با نوازش‌های خود ما را تسلی ده، زیرا که ما دل‌شکسته و جگر سوخته‌ایم و در وضعیت ناگواری به سر می‌بریم.

هوش مصنوعی: ما پرندگان عاشق و دل‌باخته‌ی باغ تو هستیم، امیدواریم که اگر خارها زخم بزنند، باز هم شاد و دل‌خوش باشیم.

هوش مصنوعی: هرگز کسی از آزار تو رنجیده نخواهد شد، چون حسین با همه زخم‌ها و آزارها، از تو لذت می‌برد.