شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: ای عشق، نور تو بر جان و دل من می‌تابد. ای فدای هزاران جان و دل که برای عشق قربانی شده‌اند.

هوش مصنوعی: در دل خود، به خاطر عشق، خود را به زنجیر کشیده‌ایم و هیچ‌گاه از این مسیر برخاسته نمی‌شویم.

هوش مصنوعی: اگر چهره او را می‌دیدی، ایمان می‌آوردي، اما کسی که عشق را انکار می‌کند، کافر است.

هوش مصنوعی: مست و شیدای دردهای خودم شده‌ام و در مکان‌های پر از غم، به عشقش معتاد و گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: کس باید که عاشق باشد و در عین حال، با چالش‌ها و سختی‌هایی که عشق برایش به همراه دارد، روبرو شود. او باید توانایی این را داشته باشد که خود را برای عشق فدای کند.

هوش مصنوعی: کسی که در دایره خصوصی عشق وارد نشده و به رازهای آن دسترسی ندارد، از خوشبختی و سعادت محروم خواهد بود.

هوش مصنوعی: وقتی که از سختی‌های زندگی رنج می‌بری، ای بیچاره، بار عشق را نیز به دوش بکش.

هوش مصنوعی: تا جایی که می‌توانی، خاک پای دوستت را در چشمانت بگذار تا بتوانی زیبایی عشق را ببینی.

هوش مصنوعی: اگر از زیبایی محبوب خود بهره‌مند شوی، به نوعی شفا می‌گیری و همچون من که در عشق بیمار هستم، دچار حالتی خاص می‌گردی.

هوش مصنوعی: بلبل از عشق یار خود شاداب و سرقال است و به خاطر عشق او، فضای عشق به گلزار تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: ای حسین، از دوست یاری بخواه تا مانند یارانی که از عشق بهره‌مندند، برخوردار شوی.