شمارهٔ ۷۳

هوش مصنوعی: تو را به گونه‌ای آفریده‌اند که انگار از وجود خودت ساخته‌اند.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه چیزی از جان عزیزتر است، چون وقتی به آن فکر می‌کنم، می‌بینم که از آن برای زندگی و آفرینش به وجود آمده‌ام.

هوش مصنوعی: لب‌های تو چنانند که حیات از آنها سرازیر می‌شود، مگر اینکه زبانت را ساخته‌اند.

هوش مصنوعی: جانی که من دارم، مانند بهشتی است که به خاطر تو، ای سرو زیبای روان، آفریده شده است.

هوش مصنوعی: دهان تو هر لحظه به من می‌گوید که چطور من را بدون وجود تو خلق کرده‌اند.

هوش مصنوعی: من چه زمانی می‌توانم به چهره‌ات نزدیک شوم، در حالی که خداوند او را تنها برای خدمت تو خلق کرده است.

هوش مصنوعی: محبت شما باعث آرامش خاطر من شدش که در چشمان و زبانتان به وجود آمد.

هوش مصنوعی: از آسیب‌هایی که به دل‌ها زدی، جان را می‌برد، چرا که با تیر و کمانت این دل‌ها را آفریدند.

هوش مصنوعی: در آن روز، عشق تو به قدری قوی بود که جان عاشقانت را خلق کرد.