شمارهٔ ۶۸

هوش مصنوعی: زیبایی‌های چهره و زلف‌های مشکی محبوبان، دل عاشقان را پریشان کرده و این عشق و علاقه، هم در دنیای مادی و هم در جنبه‌های معنوی تأثیرگذار شده است.

هوش مصنوعی: نور صبح به روشنی خودش را از پشت پرده شب نشان می‌دهد، حتی اگر چهره را زیر موهایش پنهان کرده باشند.

هوش مصنوعی: در شهر، زیبایی‌ها و جذابیت‌ها خود را نشان می‌دهند و به همین دلیل، افراد پارسا و زاهد نیز به وسوسه گناهان و لذت‌های دنیوی متمایل شده‌اند.

هوش مصنوعی: دل‌شکستگان شور و شوقی در محله دوستان به راه انداخته‌اند و بلبلان سرمست، نوایی شاداب برای باغ و گلستان سر می‌دهند.

هوش مصنوعی: عقل‌های ما تحت تأثیر چشم‌های مست آن‌ها قرار گرفته و نمی‌توانند درست فکر کنند. زلف‌هایشان دل‌های ما را مانند گوی در بازی توپ به این سو و آن سو می‌زنند.

هوش مصنوعی: در گذشته، در جمع روحانیون، ارواح ما تمایل زیادی به زیبایی شاهدان داشته‌اند.

هوش مصنوعی: جان ما در این بدن خاکی آرام نمی‌گیرد، مانند پرندگان وحشی که در قفس imprisoned هستند.

هوش مصنوعی: نه هر نثری شایسته و مناسب خوبان است، بنابراین مهربانان برای احترام به آن‌ها، عشق و محبت خود را نثارشان کرده‌اند.

هوش مصنوعی: تا وقتی که آبرو و اعتبار باقی نماند، خورشید نور خود را بر چهره آنها تابانده است.

هوش مصنوعی: کسانی که چشمشان به زیبایی‌های تو به مانند چشم مست است، دیگر به سوی میخانه‌ها و فروشندگان شراب بازنگشته‌اند.