شمارهٔ ۲۰۴

هوش مصنوعی: آیا جوانی پیدا می‌شود که بخواهد عشق زیباها را فدای آن کند؟ من بار دیگر عمرم را صرف کار و خدمت به آنها می‌کردم.

هوش مصنوعی: ای کاش به جای هر مویی، قلبی برای من وجود داشت تا بتوانم با آن دل را به عشق زلف‌های باطل تو تسلیم کنم.

هوش مصنوعی: ای کاش من نگهبان این باغ زیبا بودم، تا می‌توانستم لبخند را که شبیه غنچه است، بر چهره شانس و سرنوشتش بنشانم.

هوش مصنوعی: اگر دیدار دوست برای من ممکن بود، هرگز به تماشای نور خورشید نمی‌رفتم.

هوش مصنوعی: اگر در خاک کوی او مثل سگان نشسته باشم، کافر هستم اگر آرزوی تخت پادشاهی را بکنم.

هوش مصنوعی: عشق در خفا و پنهانی، نشانه‌ی مردانگی نیست. اگر این طور بود، من هم می‌توانستم وضعیت خود را از دیگران پنهان کنم.

هوش مصنوعی: در جوانی عشق و عاشقی زیادی را تجربه کرده‌ام. اگر در پیری هم توان و قدرتش را داشتم، عشق‌ورزی‌ام را بیشتر از پیش ادامه می‌دادم.

هوش مصنوعی: اگر راهی به دل محبوب داشتم، دلم را در روز عید وصل او مانند همام (پرنده‌ای که شناخته شده است) قربانی می‌کردم.