شمارهٔ ۲

هوش مصنوعی: با اینکه تو مانند موهای خودت ما را به زحمت انداختی، اما شایسته نیست بگویی که ادب باید رعایت شود، ای پیمان‌شکن.

هوش مصنوعی: در برابر تو، پادشاهان و گدایان وجود دارند. به وضعیت درویش بیچاره نگاه کن و ببین که او در چه حدی است.

هوش مصنوعی: ای آب حیات، تو از دید من پنهانی هستی و پیوند بین تو و سیمرغ و کیمیا بسیار مناسب و لطیف است.

هوش مصنوعی: نگاه من به خاطر جدایی از تو تاریک شده است، ای خورشید درخشان، به چشم‌هایم توجه کن.

هوش مصنوعی: از آن لب که به ما سلام می‌کند، جوابی نشنیده‌ام و تو دوستان نزدیک را مانند غریبه‌ها حساب می‌کنی.

هوش مصنوعی: برای نشان دادن احترام و ادب به تو، باید سر را بر خاک بگذارم؛ زیرا سجده کردن در برابر تو، به معنای سجده بر آیینه‌ای است که خداوند در آن تجلی یافته است.

هوش مصنوعی: چشم‌های تو باعث شدند که احساس درد و رنج کنم و من از این که بخواهم درباره‌ی این موضوع با دوستام صحبت کنم، شرمسار شدم.

هوش مصنوعی: در زهد و پارسایی شگفتی نیست وقتی که انسان‌های بیدار و بصیر به زیبایی‌های خود نگاه می‌کنند و از آن سرمست می‌شوند.

هوش مصنوعی: به سوی همام نگاه کن و با نگاهی مهربانانه به من، که بنده‌ات هستم، توجهی داشته باش، زیرا این یک رسم است برای پادشاهان.