شمارهٔ ۱۱۴

هوش مصنوعی: چقدر زیبا و دلنشین است قامت و شخصیت محبوبش، که هر کسی که چهره‌اش را ببیند، آرزویش را در دل می‌پروراند.

هوش مصنوعی: اگر او به آیینه و آب نگاه نکند، از این پس هیچ‌کس در دنیا مانند او را به نمایش نخواهد گذاشت.

هوش مصنوعی: در لحظه‌ای که سخن او به زبان می‌آید، چنان گویی آب حیات از شیرینی کلماتی که بیان می‌کند، روان می‌شود.

هوش مصنوعی: باغبان وقتی هر درختی را که به قد خودش می‌بیند، در کنار جوی آب، از ریشه می‌کند.

هوش مصنوعی: تو خوشبختی و زیبایی را در دلبندت می‌بینی که قد و قامتش با مدت زمان سال و ماه در ارتباط است.

هوش مصنوعی: به قدری به عشق و زیبایی معشوق وابسته‌ام که حتی نمی‌توان توصیف کرد که چقدر حسادت می‌کنم به کسی که توانسته دستانش را به دور کمر او بپیچد.

هوش مصنوعی: متاسفانه، این انسان بی‌چاره که از حسد دیگران رنج می‌برد، در روزی که به معشوقش نزدیک شده، به خاطر حسادت چشم‌اش بر شب‌های جدایی سایه افکنده است.

هوش مصنوعی: اکنون که چشمم از دیدار دوست دور مانده، گاهی به ماه نگاه می‌کنم تا دلخوش شوم.

هوش مصنوعی: اگر همام (طبیعت) آرام نگیرد، پس باید با تدبیر و اندیشه به چهره الهی‌اش توجه کنیم.