بخش ۱۹ - رفتن گدا به شب بر در شاه‌زاده

هوش مصنوعی: در یک شب، داستانی را به دربار شاه آورد و به او پناهنده شد.

هوش مصنوعی: با وجود بدنی ضعیف و سینه‌ای پر از غم، دل زخم‌خورده و چشمانی پر از اشک دارم.

هوش مصنوعی: هر قدمی که بر زمین می‌گذاشت، از دل درد و غم خود ناله می‌کرد.

هوش مصنوعی: هر لحظه با دل تنگی آه می‌کشی تا از آن آه، دل سختت به آتش بیفتد و بسوزد.

هوش مصنوعی: به خاطر ناراحتی و غم درونت، دلی را که سنگین شده، به سینه‌ات زدی و با دل پر از کینه‌ات، صدای جنگ و دشمنی را ایجاد کردی.

هوش مصنوعی: چهره‌ات بر آن خاک مهمان‌خانه می‌درخشد و آن مکان را با بوسه‌هایم به نابودی می‌کشانم.

هوش مصنوعی: گفتی این درگاه از احترام ویژه‌ای برخوردار است، ولی در واقع سگ این محل، همانند آهو برای حرم مقدس است.

هوش مصنوعی: هرکس که در این مسیر حرکت کند، برای من احترام و برتری دارد.

هوش مصنوعی: در کنار درب شاه، شیر خطرناکی را مشاهده کردم که شجاعتش به اندازه‌ی پلنگ است، ولی من او را یک سگ نمی‌دانم.

هوش مصنوعی: علامت عشق و وفاداری او، به گونه‌ای است که خواب مردم را از پاسبانی او مختل کرده است.

هوش مصنوعی: او به بنده می‌گوید: ای محبوب وفاداران، تو در وفاداری از همه دوستان بهتر هستی.

هوش مصنوعی: گفت ای کسی که به دلیل شراب وفادار خوشحال و سرمست هستی، آیا هیچ وقت خواب و خوراکی هم داری؟

هوش مصنوعی: رابطهٔ دوستی میان ما به قدری عمیق است که من خود را وابسته به تو می‌دانم و هر چه که تو را خوشحال کند، برای من هم اهمیت دارد.

هوش مصنوعی: پنجه و ناخن تو به رنگ خون شکار، به زیبایی گل و تیزی خار است.

هوش مصنوعی: دست تو در حناست و گل‌های سرخ آن، به شکلی زیبا و مرتب تزیین شده‌اند.

هوش مصنوعی: کف پای تو مانند نگینی ارزشمند است که در روی زمین می‌درخشد.

هوش مصنوعی: تو بارها طعمه‌های نیکو و زیادی به دست آوردی، اما خودت را تنها به استخوان‌ها راضی کردی و قناعت کردی.

هوش مصنوعی: شکل دم تو مانند قلابی است که مرا به هر قیمتی به سمت خودش می‌کشد.

هوش مصنوعی: افرادی که قلبشان طبعی ناپاک و فریبکارانه دارد، از تو در طول شب و روز دوری می‌کنند و از تو دور هستند.

هوش مصنوعی: او گریه کرد و اشک‌ها از چشمانش ریخت و دلش مثل کبابی در حال سوختن بود.