برگردان به زبان ساده
خوشا کَسی که دَر این عالَمِ خَرابآباد
اَساسِ ظُلْم فَگَنْد و بَنایِ داد نَهاد
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که در این دنیای ویران، بنیان ظلم را ویران کند و اساس عدل و انصاف را بنا نهد.
بیا! بیا! کِه اَز آن رَفْتِگان بِه یاد آریم
که رَفْتِهاَنْد و اَز ایشان کَسی نیارَد یاد
هوش مصنوعی: بیا که بیاییم به یاد بیاوریم کسانی را که رفتهاند و هیچکس هم از آنها یاد نمیکند.
مَکُن اِقامَت و بُنْیادِ خانِمان مَفْگَن
کِه دَسْتِ حادِثِه خواهَد فَگَنْدَش از بُنْیاد
هوش مصنوعی: برای زندگی در یک جا و ساختن خانه و زندگانی مستحکم، بیجهت تلاش نکن، زیرا حوادث ناگهانی میتوانند آن را بهکلی ویران کنند.
تَوانگَری که درِ خِیْر، بَر فَقیران بَسْت
دَری زِ عالَمِ بالا بِه رویِ او نَگْشاد
هوش مصنوعی: توانگری که به فقیران کمک نکرد و در دنیای خوب و نیک برای آنها در را باز نکرد، در واقع از خیلی چیزها بیبهره است.
کَسی که یافْت بَر اَحْوالِ زیردَسْتان، دَسْت
بِه ظُلْم اَگَر نَسِتانَد، خُداش خِیْر دَهاد!
هوش مصنوعی: کسی که بر وضعیت ناتوانان نظارت دارد و اگر از ظلم به آنها جلوگیری نکند، خدا او را مورد لطف و رحمت قرار ندهد.
صِنوبَرا، تو چِه دِل بَسْتِهای بِه هَر شاخی؟
چو سَرْو باش! کِه اَز بارِ دِل شَوی آزاد
هوش مصنوعی: ای صنوبرا، چرا به شاخهای دل بستهای؟ مانند سرو باش، تا از غم دل رها شوی.
چِه خوش فُتاد «هِلالی» به بَنْدِهخانِهیِ عِشْق
بُرو! غُلامیِ این خانْدان، مُبارَک باد!
هوش مصنوعی: چه خوب است که هلالی به خانه عشق وارد شده است. خوشا به حال این خاندان و بندگان آنها که در این خانه هستند!
