شمارهٔ ۲۶۷

هوش مصنوعی: کسی که از رنجهای درونش فریاد می‌زند، من هستم و کسی که از زندگی‌اش به شدت آزرده است، من هستم.

هوش مصنوعی: کسی که هر روز محبت خود را از معشوقان می‌گیرد، وقتی روز دیگری فرا برسد، دوباره همان حال و ویژگی را دارد. من همچنان همان گونه هستم.

هوش مصنوعی: تو اکنون در زیبایی مشهور و معروف هستی، و من در عشق تو به شدت رسوا و شناخته شده‌ام.

هوش مصنوعی: کسی که سال‌ها در یک مکان به عبادت و شب‌زنده‌داری پرداخته و به روز نمی‌آمد، حالا من هستم که در این لحظه در کنار میخانه و اهل آنجا حضور دارم.

هوش مصنوعی: اگرچه در غم تو یک بار دلم بی‌تاب شده، اما من کسی هستم که صد بار بیشتر از آن پریشان و آشفته‌ام.

هوش مصنوعی: عاشقان تو همگی شهرت و مشخصاتی دارند، اما من تنها کسی هستم که در عشق تو بدون نام و نشانی هستم.

هوش مصنوعی: در نهایت، به مانند یک هلال ماه، تبدیل به داستانی در تاریخ شدم؛ کسی که هر جا صحبت از او باشد، من هستم.