شمارهٔ ۵۲

هوش مصنوعی: بیا و با دل‌تنگی‌های خودمان، به حال و روزمان گریه کنیم. ناله و غم‌مان نشان‌دهنده‌ی حال امروز ماست.

هوش مصنوعی: ای دل، بیدار شو و آماده باش تا از این دنیا برویم. این دنیا به گونه‌ای است که زندگی‌اش برای من و تو شرم‌آور است.