شمارهٔ ۳۲۸

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۳۲۸

ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی

کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی

ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو

دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی

سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی

سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی

شمارهٔ ۳۲۷: نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟شمارهٔ ۳۲۹: سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟

اطلاعات

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی

کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی

هوش مصنوعی: ببین که لب‌های من چقدر زیباست، مانند بلبل بهاری که تماشای من را زیبا کرده و چشمانم به خاطر غبار عواطف و عشق، آرایش خاصی پیدا کرده است.

ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو

دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی

هوش مصنوعی: از گل و گیاهان باده‌ای شاداب و خوشمزگی جستجو نکن، زیرا فقط بوی بنفشه‌ی غمگین است که می‌تواند ذهن را تازه کند.

سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی

سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی

هوش مصنوعی: همه شما در نشئگی سیاهی به سر می‌برید، این نشئگی از جامی است که لب‌های سیاه مرا سیراب کرده و روزی به من رسیده که گویی گرد غبار خطی در آن است.