شمارهٔ ۲۶۹

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۶۹

جز وصل علاج دل بیچاره ندارم

امّا چه کنم؟ طاقت نظّاره ندارم

تا دسترسم بود، زدم چاک گریبان

شرمندگی، از خرقهٔ صد پاره ندارم

انصاف ده، ای شیشهٔ طاقت زده بر سنگ

آخر به بغل دل بودم، خاره ندارم

شمارهٔ ۲۶۸: ز شمع خامه، هر جا در میان افسانه اندازم شمارهٔ ۲۷۰: به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

جز وصل علاج دل بیچاره ندارم

امّا چه کنم؟ طاقت نظّاره ندارم

هوش مصنوعی: جز این که به معشوق نزدیک شوم، راهی برای درمان دل غمگینم ندارم، اما چه کنم؟ من تاب و تحمل دیدار او را ندارم.

تا دسترسم بود، زدم چاک گریبان

شرمندگی، از خرقهٔ صد پاره ندارم

هوش مصنوعی: تا زمانی که توانستم، با حس شرمندگی و گناه، خودم را تکه‌تکه کردم، ولی از لباس پاره‌پاره‌ام هیچ نمی‌خواهم.

انصاف ده، ای شیشهٔ طاقت زده بر سنگ

آخر به بغل دل بودم، خاره ندارم

هوش مصنوعی: ای شیشهٔ بی‌رحم و شکننده که با فشار زمان شکسته شده‌ای، انصاف بده! من همواره در دل خود غم و درد دارم، اما دیگر نمی‌توانم به آن‌ها احساس کنم.