شمارهٔ ۱۶۷

هوش مصنوعی: تو با جلوه‌های رنگین خود، چنان جذابیتی به وجود آوردی که کسانی که به گوشه‌نشینی و انزوا عادت کرده بودند، از سر شادی در لباس‌های خراب و پاره‌ خود به وجد آمدند و به زندگی برگشتند.

هوش مصنوعی: من از حکایت‌های عبرت‌آموز پر هستم و به مانند یک طومار که به خاطر پیری و ناتوانی پیچیده شده، در حالتی فرسوده، روزگارم را سپری می‌کنم.