شمارهٔ ۸۳۶

هوش مصنوعی: می‌گوید: من برای تو سر و دست می‌دهم، اما تو هرگز از من نمی‌پرسی آیا دیوانه‌ای مثل تو هم دارم یا نه؟ ای روشنی چشم من، آیا پروانه‌ای که عاشق تو باشد هم داری؟

هوش مصنوعی: نمی‌توانی از یک راز پنهان چیزی ببینی، پس چگونه این‌قدر بی‌محابا به من نگاه می‌کنی در حالی که با یک چهره آشنا و در عین حال غریب روبرو هستی؟

هوش مصنوعی: در زیباترین حالت تو، هیچ چیز نمی‌تواند طعمی تلخ و ناگوار داشته باشد. حتی اگر دنیا پر از درد و فاجعه باشد و از خون کسانی که جانشان را فدای آرمان‌ها کردند، زمین پر شده باشد، تو همچنان مکان و زمانی برای شادی و آرامش خواهی داشت.

هوش مصنوعی: اگر غمی کوچک در میخانه وجود دارد و نگهبان آنجا آن را پوشانده است، باید بدانی که در چشمان مست خود، یک میخانه بسیار زیبا و پرشور داری.

هوش مصنوعی: تو روشنی بخش مجالس عاشقان هستی و دل من به خاطر حسرتی که دارم می‌سوزد. اما در پایان، آیا تو هم کسی مثل پروانه داری که به دور تو بچرخد و عاشقانه به تو نزدیک شود؟

هوش مصنوعی: هرجا که باشی، چه در قلب‌ها و چه در مکان‌های مقدس، تو همچنان مانند یک بت زیبا در دل‌ها و جان‌ها جای داری و محبوبیتی خاص داری.

هوش مصنوعی: بنازم به قدرت و زیبایی تو، که چقدر به خوبی و استواری در مبارزه و جنگ عمل می‌کنی و توانایی‌ات در غلبه بر دشواری‌ها و چالش‌ها شگفت‌انگیز است.

هوش مصنوعی: عشق تو توانسته است تا ذرات جهان را به جنبش و رقص وادارد و من به خاطر این زیبایی و جاذبه‌ات، تو را تحسین می‌کنم. واقعاً که گرمای دلپذیری در افسانه‌ای که روایت می‌کنی وجود دارد.

هوش مصنوعی: کدامین فرد بی‌رحم باعث شده که دل تو را به این حال و روز بیندازد؟ که حالا صدای درد و نالهٔ عاشقانه‌ای از تو می‌شنوم.