شمارهٔ ۷۵۲

هوش مصنوعی: دل من تحت تأثیر زیبایی‌های گل‌ها و عطر بهار است و شور و شوقی که در این فصل دارم، به گونه‌ای عمیق و خاص بر روحم تأثیر گذاشته است. آنچه مرا به وجد می‌آورد، در واقع حسرت و امیدی است که به همراه دارد.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای در باغ بمان و زبانت را نگه‌دار، ای بلبل، زیرا نازک‌تر از پرده‌های گل، بوی من است.

هوش مصنوعی: اگر تو در ساغر جمشید، شراب بنوشی و همچون مستی که در محفل‌ها نقل داستان‌ها را می‌کند، بر دو دنیا تسلط یابی، من نیز در کنار تو می‌نوشم.

هوش مصنوعی: من که به خاطر چرخش‌های بی‌پایان دور از هدفم، در سینه‌ام آتشی سوزان دارم و در جستجوی من هستی.

هوش مصنوعی: من همچون شمعی هستم که جانم را فدا می‌کند تا محفل را روشن نگه دارد. اما زمانی که خودم نمی‌سوزم، چراغ من هم روشن نمی‌ماند.