شمارهٔ ۵۴۶

هوش مصنوعی: عشق حالتی آشنا پیدا کرد و مانند شمعی که در حال سوختن است، به خواسته‌هایش توجه دارد. با سوختن، اشک او را ببین و به اندوه و حسرتش فکر کن.

هوش مصنوعی: کدام زلف، زیبایی و جذابیت خاصی دارد که این شخص را به شدت مجذوب خود کرده است؟ بی‌تابی شبانه‌اش را ببین و آه و ناله‌اش در سحرگاه را متوجه شو.

هوش مصنوعی: ای کسی که از محبت بی‌خبری، تا کی می‌خواهی دیگران را آزار بدهی؟ حالا که درد و رنج عشق را درک نکرده‌ای، ببین که چقدر غم و اندوه بر دل من نشسته است.

هوش مصنوعی: دل‌ها به خاطر جدایی آتش گرفته‌اند. از این درد جان‌کاه کمی بچش و ای زیبا و مغرور، آرام بگیر و بر راه او نگاهی بینداز.

هوش مصنوعی: سرو خوش قد و قامت به خاطر زیبایی‌اش به آب روان حسادت می‌ورزد. با نگاهی که مانند ستاره‌ها می‌درخشد، به چهره‌اش که مانند ماه است، بنگر.

هوش مصنوعی: یار حزین از پیچ و تاب رگ‌ها می‌فهمد، چشم زیبای خوابش را ببین و به مژگانش توجه کن.