شمارهٔ ۱۹۳

هوش مصنوعی: درخشش و زیبایی چهره‌ی آن گل مرا سوزاند، همچنان که گیاهی تشنه، دل من را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: زندگی همچون برقی است که سریع و زودگذر می‌برد و راهی است که به سمت فنا و زوال می‌رسد. این عمر پرشتاب من با شتاب و بی‌وقفه در حال گذر است و احساس می‌کنم که در حال سوختن هستم.

هوش مصنوعی: نه دل من را لمس می‌کنی و نه به چشمانم می‌آیی، که حسادت و غیرت من، مانند آتشی بر اسبم، جانم را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: شب جدایی تو به قدری دردناک بود که همچون شمع، آتش عشق در وجودم شعله‌ور شد. به همین دلیل، اشک‌هایم مانند آتش، در آب به سوزش درآمدند.

هوش مصنوعی: چه آتش سوزانی در دل حزین تو وجود دارد! داستان تو را شنیدم و خوابم با اشک چشمانم خاموش شد.