شمارهٔ ۷۰

هوش مصنوعی: ای سعد، تو خوشبختی که به درگاه شاه خدمت می‌کنی و از تمام وجود و جانت برای این خدمت بهره می‌گیری.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که تو به گونه‌ای زندگی می‌کنی که گویی از بهشت، بخش‌هایی از نعمت‌های بزرگ را برای سلاطین و شاهان به ارث برده‌ای و خود از مقام شاهی دست کشیده‌ای.

هوش مصنوعی: بهرامشه ای، ای شاهی که چون رایت شبرنگ در کوکبه‌ها پدیدار می‌شوی، مانند زلف‌های زیبای بتان ماه جذاب و دلربا هستی.

هوش مصنوعی: در میدان جنگ، تو در برابر کسانی که بد می‌اندیشند، شجاعت نشان دادی و پایشان را قطع کردی، اما در محافل شادی و بزم‌ها، همواره با افرادی که نیت خوب دارند، دوستی و محبت کردی.

هوش مصنوعی: چقدر فتنه و چالش که با لطف خداوند پشت سر گذاشتی و چقدر قلعه و مکان امن که به نعمت خداوند به دست آوردی.

هوش مصنوعی: می‌گویند اگر بخواهی همه چیز را در یک لحظه درک کنی، باید از آغاز کار را شروع کنی و وقتی که در راه افتادی، دیگر نمی‌توانی بایستی و فکر کنی.

هوش مصنوعی: شیر که در آینه دید تصویر فیل را، از شگفتی گفت: چرا مرا نگران کردی و به فکر انداختی؟

هوش مصنوعی: وقتی خون بر زمین ریخت، آهو به تمسخر گفت: ای شیر چابک، تو که روباه را شکار کردی!

هوش مصنوعی: در زندگی طولانی تو، آرزو دارم که پادشاهی‌ات بیشتر شود، چرا که این مقام به خاطر تفکر سطحی و کوتاه مدتی به دست نیامده است.