غزل شمارهٔ ۲۳۳

هوش مصنوعی: هرگز از خواسته‌ام دست نمی‌کشم تا زمانی که به آرزوهایم برسم. یا به محبوبم خواهم رسید، یا اینکه جانم از بدنم جدا خواهد شد.

 پس از مرگم، قبرم را باز کن و ببین هنوز آتش عشق درونم شعله ور است و هرگز خاموش نخواهد شد و این آتش نمایان است

هوش مصنوعی: رویت را نشان بده تا مردم شیفته و متعجب شوند، و لب‌هایت را بگشا تا صداهای شادی و ناامیدی از مردان و زنان به گوش برسد.

هوش مصنوعی: جان به لب رسیده و در دل حسرتی سنگین است، زیرا از لبانش هیچ لذتی نصیبش نشده است. در چنین حالتی، جانش به زودی از بدنش جدا خواهد شد.

هوش مصنوعی: از حسرت نسبت به سخنانی که او می‌تواند بگوید، روح و جانم به شدت درگیر و پریشان شده است. این افراد که دل و دماغی ندارند، چگونه می‌توانند از این گفته‌ها بهره‌مند شوند؟

هوش مصنوعی: می‌گویند زمانی که نام حافظ در محافل عشق و عاشقی بر زبان می‌آید، همه از خوبی‌ها و یاد او صحبت می‌کنند.