غزل شمارهٔ ۱۵۳

بامدادان که خورشید بر کوهساران تابید، یارم از سرِ مهر درِ خانهٔ امیدواران را کوبید

هوش مصنوعی: وقتی که صبح روشن شد و مشخص شد که وضعیت خورشید چگونه است، خنده‌ای شاداب بر چهره‌ی مغرور کامیابان نشاند.

نگارم که دیشب در مجلس به قصد رقص برخاست، گره از گیسو گشود و آنرا کمند دل یاران کرد.

هوش مصنوعی: من در لحظه‌ای که از مقام نیکویی و صلاح جدا شدم، با دل شکسته‌ام دستم را شستم، زیرا چشمان دختری که به من اشاره کرد، به آگاهان و هوشیاران پیام عشق را رساند.

هوش مصنوعی: هر کسی از کجا یاد گرفته که مانند افراد شجاع و قهرمانان رفتار کند، در حالی که از ابتدا، وقتی که از تاریکی‌ها و زمان‌های بیداری بیرون آمده، چنین نشان از خود نشان داده است.

هوش مصنوعی: در دل یک فرد عادی، ناگهان خیال یک شبان بزرگ و شجاع شکل می‌گیرد. ای خدا، او را حفظ کن، چرا که این اندیشه بر دل جوانان دلیر و سواران اثر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: ما برای زیبایی و جلوه چهره‌اش جان خود را فدای کردیم و رنج و سختی کشیدیم. هنگامی که اولین بار تصویرش را دیدیم، یادگار عشق بر دل عاشقان نقش بست.

من با این خرقه‌ی پشمی و آدمی ضعیف مثل من چطور می‌تواند او را به‌چنگ بیاورد؛ کسی که او با موی‌ زنجیری و حلقه‌حلقه زره‌مانند و مژگان همچون خنجرش بسیار تیغ‌بدستان را اسیر کرده‌است.

هوش مصنوعی: نگاهی به شانس و خوشبختی توفیق و سعادت پادشاه دارم، به حافظ اجازه بده تا به خواسته‌اش برسد، چون نشانه‌ای از خوش‌شانسی برای او رقم خورده است.

هوش مصنوعی: شاه پیروزمند و دلیر، منصور، که خداوندگار ملک و دین است، بخشش بی‌دریغ او به حدی است که باعث شادی و سرور بهاریان شده است.

هوش مصنوعی: از آن زمانی که او با جام شراب آغشته شد، دنیا مانند ساغری پر از شادی برای میگساران به نشانه خوشحالی به گردش درآمد.

آن روز از شمشیر سراَفشان او (شاه منصور)، پیروزی نمایان شد که مانند خورشیدِ ستاره سوز، به تنهایی بر هزاران [تن از دشمنان] تاخت.

هوش مصنوعی: از خدا بخواه که عمر و قدرت او پایدار بماند، ای دل؛ زیرا سرنوشت و موفقیت او مانند سکه‌ای است که در چرخ روزگار می‌چرخد.