شمارهٔ ۹۴

هوش مصنوعی: صبح نزدیک است و چشم تو هنوز خواب‌آلود است. بیدار شو، چون زمان نوشیدن و لذت بردن از شراب فرا رسیده است.

هوش مصنوعی: تا وقتی که باده ننوشی، خواب از سرت نمی‌پرد. می‌دانی که می‌تواند خمار را دفع کند و نوشیدنی خواب‌آور است.

هوش مصنوعی: این جام که در نظر می‌آید، فقط یک جای خالی است و آبی که در آن است، سرد و بی‌روح به نظر می‌رسد. همچنین این نوشیدنی هم آن باده‌های دل‌چسب نیستند، بلکه چیزی شبیه به یاقوتی ذوب شده و بی‌مزه‌اند.

هوش مصنوعی: این جمله به توصیف زیبایی‌های شخصیتی می‌پردازد و می‌گوید که آن چیزی که به نظر می‌رسد، واقعاً همان نیست. لعل (جواهر) به زیبایی و درخشش اشاره دارد، اما در اینجا به چشمانی شبیه به چشم مرغ و زلفی که شبیه به پر یک کلاغ است، اشاره می‌کند. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که زیبایی‌ها و ویژگی‌های ظاهری ممکن است در واقعیت متفاوت باشند و چیزی که به نظر می‌رسد، نشان‌دهنده‌ی حقیقت نیست.

هوش مصنوعی: انگار که می‌گویی آیا شراب می‌نوشی و من می‌گویم بله، البته که می‌نوشم. این چه سوالی است و چه پاسخی است!

هوش مصنوعی: نگران آینده نباش و لحظه‌ای را غنیمت بشمار، زیرا امشب شب قدر است و فردا روز حسابرسی است.