شمارهٔ ۲۵۹

هوش مصنوعی: روزی خواهد رسید که من این تنی که به این ننگ وابسته است، کنار بگذارم و از زیر این نام شرم‌آور بیرون بیایم.

هوش مصنوعی: ناگهان از حیاط بیرون می‌روم و به بالای بام می‌روم و از آنجا به سمت آسمان پرواز می‌کنم.

هوش مصنوعی: در این شهر، همه روباه هستند و همه ماده (مؤنث)، اما من متفاوت هستم. من نه تنها روباه هستم، بلکه نیمه ماده و نیمه شیر هم هستم و احساس قدرت و نرمی را با هم دارم.

هوش مصنوعی: من همانند دریای هنر، وسیع و عمیق هستم و از آسمان همانند دریایی جوشان و نیرومند به نظر می‌آیم و مثل شیری شجاع و پرخاشگر هستم.

هوش مصنوعی: من مانند آهویی هستم که از شهر فراری است و هر روز منتظر فرصتی هستم تا در دشت بچرم و آزادانه زندگی کنم.

هوش مصنوعی: از پشت بام می‌پروم و از در به سمت بام می‌روم، حالا که در را بسته‌اند، با گام‌های سبک و آزاد حرکت نکن.

هوش مصنوعی: دوستان وطن برایم نامه می‌فرستند که هرچه زودتر برگردم، وگرنه اگر نروم، نابینا و ناشنوا می‌شوم.

هوش مصنوعی: من هم صاحب خودم هستم و هم زیر دست خودم. اگر بخواهم، خودم را می‌فروشم تا دوباره خودم را بخرم.

هوش مصنوعی: از من هم خوبی به وجود می‌آید و هم بدی، زیرا در این دنیا هم می‌توانم خوب به دنیا بیاورم و هم بد.

هوش مصنوعی: ای خدا، لطفاً مسیر درست و نادرست را برای من روشن کن، زیرا من نمی‌دانم چه چیزی برایم سودمند است و چه چیزی ضرر دارد.