قصاید
سراج قمری
»
گزیدهٔ اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ : نزدیک شد که زلزله ی صدمت فنا
شمارهٔ ۲ : تا با خودی بدان که قوی دوری از خدا
شمارهٔ ۳ : هرکه را غیبتی از خویش میسر گردد
شمارهٔ ۴ : جایی که زلف کافر تو سر برآورد
شمارهٔ ۵ : گرفته ای زلب لعل، روی من در زر
شمارهٔ ۶ : چو باز شد به شکر خنده پستهٔ دهنش
شمارهٔ ۷ : روزی چو آه خویش، سوی سدره برپرم
شمارهٔ ۸ : نی نی، زهر که هست فروتر، فروترم
شمارهٔ ۹ : صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم
شمارهٔ ۱۰ : چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان
شمارهٔ ۱۱ : زهی صیت عدلت همه جا گرفته
شمارهٔ ۱۲ : دو عالمی تو و خود را نکو نمیداری
شمارهٔ ۱۳ : به چهره صورت چینی، به زلف مشک تتاری
شمارهٔ ۱۴ : اشک طوفان سیل کو تا داد گریه دادمی
شمارهٔ ۱۵ : هنوز آبصفت پایبستهٔ لایی
