شمارهٔ ۵۷۹

هوش مصنوعی: ای عشق، از یاری که به من پیوسته جدا شده‌ام و مانند کسی که در دریا غرق شده، از درد و اشتیاقی که دارم، ناخودآگاه در تنهایی غرق شده‌ام.

هوش مصنوعی: دوباره به وزش نسیم جان می‌بخشی، همان‌طور که اگر به آتش بارها هم آسیب برسانی، همچنان زنده است.