خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مطالع و متفرقات

قدسی مشهدی » مطالع و متفرقات

شمارهٔ ۱ : ملامتگو چه می‌گردد ز پی مجنون شیدا را؟

شمارهٔ ۲ : عنان به دست شتاب است تا درنگ ترا

شمارهٔ ۳ : آنکه کرد از داغ دل، روشن چراغ لاله را

شمارهٔ ۴ : کی رسد هرگز گزند از چشم بد، خوب مرا

شمارهٔ ۵ : مانع گریه نشد چشم مرا دیدن تو

شمارهٔ ۶ : غم عشق تو در هر جا که محکم می‌کند پا را

شمارهٔ ۷ : همدرد زلیخا شده یعقوب وگرنه

شمارهٔ ۸ : مست آن بزمم که خون دل شراب ناب اوست

شمارهٔ ۹ : تا اشک تو بر عارض پرنور فرو ریخت

شمارهٔ ۱۰ : باز دل پای‌بند دام کسی‌ست

شمارهٔ ۱۱ : بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است

شمارهٔ ۱۲ : حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست

شمارهٔ ۱۳ : منم که خون جگر، لاله‌زار باغ من است

شمارهٔ ۱۴ : در دلم مهر تو بهر دگری جا گذاشت

شمارهٔ ۱۵ : از جوش دلم دیده پر از پاره خون است

شمارهٔ ۱۶ : افروختی ز باده و رنگ بتان شکست

شمارهٔ ۱۷ : چشم من چارست تا جانانه‌ای پیدا شود

شمارهٔ ۱۸ : به بزم، چهره ز می برفروختن دارد

شمارهٔ ۱۹ : نه اشک است این که هر ساعت ز چشم من فرو ریزد

شمارهٔ ۲۰ : دلم را صبحدم آواز نی دیوانه می‌سازد

شمارهٔ ۲۱ : بی جمالت چشمم از خون خجلت جیحون دهد

شمارهٔ ۲۲ : هرگه نسیم زلف تو سوی چمن رود

شمارهٔ ۲۳ : چه بخت است این که داغ از سینه‌ام پهلو بگرداند

شمارهٔ ۲۴ : اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود

شمارهٔ ۲۵ : پیش از اینش نظری با من درویش نبود

شمارهٔ ۲۶ : تا هست دل، بجز تو کسی دلبرم مباد

شمارهٔ ۲۷ : ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد

شمارهٔ ۲۸ : مگر فردا به قتلم خواهد آمد یار کز هر سو

شمارهٔ ۲۹ : سنگ در کارست تا دیوانه پیدا می‌شود

شمارهٔ ۳۰ : تا ز گشت گلشن آن آشوب دلها یاد کرد

شمارهٔ ۳۱ : به من خدنگ ترا سر فرو نمی‌آید

شمارهٔ ۳۲ : کسی کجا خبر از حال زار من دارد؟

شمارهٔ ۳۳ : از چاک دلم خنده غم‌آلود برآید

شمارهٔ ۳۴ : به گرد خویش، هجوم غزال می‌بینم

شمارهٔ ۳۵ : مباش در پی مردم چو چشم عیب‌اندیش

شمارهٔ ۳۶ : کجا تاب آورد در پیش اشک دیده‌فرسایم؟

شمارهٔ ۳۷ : چه حسرت‌ها خورند ارباب عشرت بر سراپایم

شمارهٔ ۳۸ : بهتر آن است که بی نشو و نما خاک شویم

شمارهٔ ۳۹ : غم رفت از دل من و از سینه داغ هم

شمارهٔ ۴۰ : بر امید صبر، دور از بزم یار افتاده‌ام

شمارهٔ ۴۱ : عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم

شمارهٔ ۴۲ : جز دود محبت که بود نور چراغم

شمارهٔ ۴۳ : دل که ربود از برم، ساغر می‌پرست من

شمارهٔ ۴۴ : گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی

شمارهٔ ۴۵ : ندیدم در چمن هرچند گردیدم سر خاری

شمارهٔ ۴۶ : تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسی

شمارهٔ ۴۷ : آمدی و حسرت وصلم ز دل برداشتی

شمارهٔ ۴۸ : جایی که تویی نیست کسی را گذر آنجا

شمارهٔ ۴۹ : به خود هم رشک دارم در خیال سرو آزادش