خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۳۵۱

قدسی مشهدی » غزلیات » شمارهٔ ۳۵۱

شب که بی روی تو از اشک دمادم سوختیم

سوختیم افزون ز هر شمعی، اگر کم سوختیم

ما اسیران محبت، شام غم، چون تار شمع

سر برون کردیم از یک جیب و با هم سوختیم

آب چشم من شب هجران کم از آتش نبود

تا به نقش پا، چو شمع از چشم پر نم سوختیم

ما و دل در عاشقی با هم نگشتیم آشنا

پیش هم بودیم و بر تنهایی هم سوختیم

شمارهٔ ۳۵۰: از لعل لبت جز طمع خام ندارم شمارهٔ ۳۵۲: عافیت غم را مداوا کرد و زین غم سوختم

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: امیرحسین موسوی

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

شب که بی روی تو از اشک دمادم سوختیم

سوختیم افزون ز هر شمعی، اگر کم سوختیم

هوش مصنوعی: شب‌هایی که بی‌حضورت به شدت گریه کردیم و اشک‌هایمان تبدیل به آتش شد، به اندازه‌ی هر شمعی سوختیم، اگر هم کم سوختیم.

ما اسیران محبت، شام غم، چون تار شمع

سر برون کردیم از یک جیب و با هم سوختیم

هوش مصنوعی: ما زیر سلطه عشق، در شب غم مانند لبه‌ای از شمع، از یک نقطه بیرون آمده و با هم سوختیم.

آب چشم من شب هجران کم از آتش نبود

تا به نقش پا، چو شمع از چشم پر نم سوختیم

هوش مصنوعی: در شب جدایی، اشک من به اندازه آتش داغ بود. همچنان که شمع با ذوب شدن مومش، به اثر پا سوختیم.

ما و دل در عاشقی با هم نگشتیم آشنا

پیش هم بودیم و بر تنهایی هم سوختیم

هوش مصنوعی: ما و دل در عشق با هم به آشنایی نرسیدیم، در کنار هم بودیم و هر دو در تنهایی درد کشیدیم.