شمارهٔ ۳۴۵

هوش مصنوعی: من در هر جایی که قدم می‌زنم، با خود درد و غم عشق را به همراه دارم و در هر جا که بروم، به خوبی با آن آشنا هستم.

هوش مصنوعی: غیرت و تعصب من درباره تو به اندازه‌ای است که شب‌ها در خیال خودم با تو مانند جنگی که در دنیای خیال دارم، غرق می‌شوم.

هوش مصنوعی: دنبال رد پای شتر سرگردان هستم که در این دشت، لالۀ سرخی را به یادگار گذاشته است و از آن یادگار درخواست دارم.

هوش مصنوعی: به آرامی به سمت او نمی‌روم، زیرا از جانم می‌ترسم و از همراهی با کسی که دچار آبله است خودداری می‌کنم.